Noyon 2

Op 19 (?) jarige leeftijd werd zij directrice van een liefdadig tehuis in Driebergen, waar Franse kinderen uit het WO I frontgebied werden opgevangen. Zij ontving hiervoor een Franse onderscheiding "Officier de l'Instruction Publique".
Op latere leeftijd gaf zij lezingen aan een Nederlands publiek over Franse literatuur.

----- Original Message -----
From: "Georges dAulnis" daulnis@wanadoo.nl
To: "Johanna Noyon & Ton van Schaik" johanna.noyon@alice.it
Cc: "Chantal d'Aulnis" chantal.daulnis@planet.nl; "J. Kerkhoven"
jaapkerkhoven@planet.nl; "Axel Arnbak" amarnbak@gmail.com; dorannedewaard@gmail.com; "Fleur Arnbak" arnbakf@wanadoo.nl; "Coenraad Noyon" coenraad@noyon.org; "M. D' aulnis" madelondaulnis@hetnet.nl; "NoYoN" noyon@zeelandnet.nl
Sent: Sunday, February 28, 2010 3:49 PM
Subject: Re: Grandmaman en Grandpapa

Hoi Johanna,
Die huiselijke herinnering tussen moeder Wil en dochter Johanneke (destijds) kende ik natuurlijk niet, maar dat er meer tussen Grandmaman en Van Lynden was, ja, dat nou weer wel. Maar ook ik wist ff niet of het hier een gepaste anekdote was.
Volgens mijn moeder bleef het echter bij een zuiver platonische relatie. Ik geloof dat zij in haar beoordelingen niet altijd zuiver objectief was.

Schijnheilig zwijgen gaat ook weer te ver. Je beht gelijk. Tenslotte zijn wij allen slechts menschen en is ook ons allen niets menschelijks vreemd.
Liefs, Georges

Van: "Johanna Noyon & Ton van Schaik" johanna.noyon@alice.it
Aan: "M. D' aulnis" madelondaulnis@hetnet.nl, daulnis@wanadoo.nl, "NoYoN"
noyon@zeelandnet.nl
Cc: "Chantal d'Aulnis" chantal.daulnis@planet.nl, "J. Kerkhoven"
jaapkerkhoven@planet.nl, "Axel Arnbak" amarnbak@gmail.com,
dorannedewaard@gmail.com, "Fleur Arnbak" arnbakf@wanadoo.nl, "Coenraad
Noyon" coenraad@noyon.org
Verzonden: Zondag 28 februari 2010 15:22:39 GMT +01:00 Amsterdam
Onderwerp: Re: Grandmaman en Grandpapa

Oeps! Vertellen wat ìk ervan weet ... of niet?
De briljanten ring ...
Van mijn moeder weet ik dat Grandmaman en zij inderdaad in het geheel niet
met elkaar op konden schieten. Waarom? Omdat zij (Willy dus), ver beneden
vader Tjerks stand was en ook nog "gescheiden-met-kind".
Voordat zij konden trouwen, moest mijn moeder eerst frans leren en zij is
daarom een half jaar in Brussel (bij een gezin in huis?? en waar was
Doranne??) gaan wonen.
Toen, na het overlijden van Grandmaman De Ring - via vader - bij mammie
terecht kwam, was zij dan ook zeer verbaasd ... waarom was die ring niet bij
(tante) Blanche beland, tenslotte de enige dochter??
Mijn moeders idee daarover was, dat deze ring een cadeau moest zijn geweest
van "huisvriend van Lynden" en dat deze méér moest zijn geweest dan alleen
een huisvriend.
Vele jaren later heb ik dit eens aan mijn vader gevraagd en zijn antwoord
was, dat zijn moeder inderdaad "enige tijd, misschien een half jaar of zo"
een verhouding heeft gehad met Van Lynden, maar of de ring inderdaad van hem
afkomstig was, kon hij mij niet vertellen. Hij herinnerde zich die
verhouding en het verdriet van zijn vader Coenraad nog goed!
Hoe het ook zij, ik heb mijn moeder allllltijd met deze ring aan haar vinger
gekend (ze zei me ook altijd: "Nooit afdoen hoor, dan raak je hem maar kwijt
en ... kapot kan hij niet gaan, want het is diamant") en ik draag hem zelf,
sinds de dag na haar dood (vader gaf hem me meteen) ... allllltijd met veel
plezier.
Liefs, Johanna

----- Original Message -----
From: "M. D' aulnis" madelondaulnis@hetnet.nl
To: daulnis@wanadoo.nl; "NoYoN" noyon@zeelandnet.nl
Cc: "Chantal d'Aulnis" chantal.daulnis@planet.nl; "J. Kerkhoven"
jaapkerkhoven@planet.nl; "Axel Arnbak" amarnbak@gmail.com;
dorannedewaard@gmail.com; "Johanna Noyon & Ton van Schaik"
johanna.noyon@alice.it; "Fleur Arnbak" arnbakf@wanadoo.nl; "Coenraad
Noyon" coenraad@noyon.org
Sent: Sunday, February 28, 2010 2:34 PM
Subject: Re: Grandmaman en Grandpapa

Hoi again,

Mama had het altijd over "zwervende lupus" als ze het over de ziekte van
Grandmaman had, die in verschillende plaatsen in haar lichaam kon
optreden. In ieder geval had ze een leverziekte tegen het einde, vandaar
dat ze zo geel zag. Grandmaman was erg gesteld (en wederzijds) op de
huisvriend van Lynden, waarmee trouwens ook de moeder van papa goed
bevriend was. Klein wereldje. Deze vriendschap werd niet op prijs gesteld
door Grandpapa en leidde tot onderlinge problemen. Dit volgens mama, die
ook goed bevriend was met deze man en zijn kinderen, en zij had naast
foto's van haar ouders ook van hem een kiek staan op haar bureautje op de
Schelpkade. ook Oom Tjerk heeft mijer ook wel, maar heel weinig over
verteld . Ver verleden nietwaar.

Gegroet,

Madelon

----- Original Message -----
From: daulnis@wanadoo.nl
To: "NoYoN" noyon@zeelandnet.nl
Cc: "Chantal d'Aulnis" chantal.daulnis@planet.nl; "M. D' aulnis"
madelondaulnis@hetnet.nl; "J. Kerkhoven" jaapkerkhoven@planet.nl;
"Axel Arnbak" amarnbak@gmail.com; dorannedewaard@gmail.com; "Johanna
Noyon & Ton van Schaik" johanna.noyon@alice.it; "Fleur Arnbak"
arnbakf@wanadoo.nl; "Coenraad Noyon" coenraad@noyon.org
Sent: Sunday, February 28, 2010 1:41 PM
Subject: Re: Grandmaman en Grandpapa

Hallo Allemaal,

Ik lees van jouw, Tarc, de zin "Ik denk dat wij kinderen steeds zijn
weggehouden van de dood". Dat is mogelijk, hoewel wij er toch wel erg
dicht bijstonden in de laatste weg van zowel Grandmaman, als Grandpapa.
Bij jullie is dat geloof ik, een combinatie van factoren geweest, waarbij
de afstand een grote rol speelde. Een andere factor was echter, dat
Grandmaman en Tante Wil in de allerverste verte niet met elkaar door een
deur konden en dat was heel jammer voor jullie in je relatie met onze
gemeenschappelijke grootouders. Waar dat aan lag is mij niet zo goed
bekend.

Ik weet nog dat ik net 13 jr was/6e klas lagere school zat, toen
Grandmaman stierf. Dat was dus 1959 in het vroege voorjaar. Ik zie duinen
in mijn herinnering en de witte Mercedes Cabriolet met roodleren stoelen
en bekleding van Oom Pieter Sm v G, die met Tante Sinemie onze afwezige
ouders vervingen.
Haar ziekte was inderdaad onbekend. Zij had, wat mama noemde, grote
"zwervende plekken", die dan weer op een willekeurige plek op haar lichaam
en gezicht verschenen, dan weer verdwenen. Ik weet niet of het inderdaad
een parasietachtige aandoening was.

Grandpapa's doodsoorzaak was in mijn beleving inderdaad longemfyzeem. Hij
hoestte de laatste jaren dagelijks langdurig de longen uit zijn lijf.
Hij was ooit een vrolijk zingende Adelborst met een redelijke
muzikaliteit, een goeie stem en een guitaar. Bovendien droeg hij een
prachtig uniform, waarin ik hem nog ergens op een foto's heb. Zo stal hij
het jonge hart van Alice. Later werd hij een ongelukkige man, die zich de
mindere voelde van zijn vrouw en nooit heeft kunnen verkroppen, dat zij
intellectuele relaties onderhield met 1 of meerdere andere mannen in de
Aliance Francaise. Het waren allebei schatten, die te jong stierven.

L&ZvG.

Van: "NoYoN" noyon@zeelandnet.nl
Aan: "Johanna Noyon & Ton van Schaik" johanna.noyon@alice.it, "Fleur
Arnbak" arnbakf@wanadoo.nl, "Coenraad Noyon" coenraad@noyon.org
Cc: "Chantal d'Aulnis" chantal.daulnis@planet.nl, "M. D' aulnis"
madelondaulnis@hetnet.nl, "Georges d'Aulnis" daulnis@orange.nl, "J.
Kerkhoven" jaapkerkhoven@planet.nl, "Axel Arnbak" amarnbak@gmail.com,
dorannedewaard@gmail.com
Verzonden: Zondag 28 februari 2010 10:08:33 GMT +01:00 Amsterdam / Berlijn
/ Bern / Rome / Stockholm / Wenen
Onderwerp: Grandmaman en Grandpapa

Lieve Fleur, Johanna en de anderen,

Dank je Fleur voor je uitgebreide antwoord.

Zoals je ziet heb ik het onderwerp nu de naam Grandmaman en Grandpapa
gegeven…

Wat bijzonder hè dat er plots heel wat voor mij verborgen informatie
loskomt!

Precieze data zullen wel in gedigitaliseerde archieven terug te vinden
zijn.

Trouwens, ook gewoon in het ‘Blauwe boekje’.

De laatste rustplaats is iets anders… ik ben blij dat ik de vraag heb
opgeworpen!

Georges antwoordde mij het volgende:

Ik dacht op de Westerbegraafplaats, Amsterdam. Hoewel ik het plaatje dat
ik daarvan op mijn harde schijf had opgeslagen, niet met die begraafplaats
kan rijmen.

Ik weet nog dat Fleur en ik samen bij de begrafenis van Grandmaman waren
als representanten van onze ouders. Zappo zat toen juist zakelijk in
Venezuela.

Mama Blanche had zoveel mantelzorg gegeven, dat zij een miskraan kreeg en
het bed moest houden.

'T was al met al behoorlijk heftig.

Nu staat alles over dit onderwerp tenminste bij elkaar.

Ik denk dat wij kinderen steeds weg zijn gehouden van ‘de dood’ en
uiteraard had de hele bups dan uit Luxemburg moeten overkomen.

Liefs van Tarc (Tarquinius)

Van: Johanna Noyon & Ton van Schaik [mailto:johanna.noyon@alice.it]
Verzonden: zondag 28 februari 2010 8:21
Aan: Fleur Arnbak; Coenraad Noyon
CC: NoYoN; 'Chantal d'Aulnis'; 'M. D' aulnis'; 'Georges d'Aulnis'; 'J.
Kerkhoven'; 'Axel Arnbak'; 'Coenraad Noyon'
Onderwerp: Re: onze (over) over-grootvader Tarquinius Noyon

... Volgens mij kan het sterf-jaartal van Grandmaman niet kloppen: ik ben
ik 1954 geboren en toen zou zij al niet meer geleefd hebben? Zo heb ik
altijd gehoord! Dus 1960 is dan te laat. In welk jaar is Grandmaman
geboren? Want ik denk dat "62" toch niet zo maar verzonnen is.

Grandpapa stierf toen ik een jaar in huis woonde bij de familie Van den
Berg van Saparoea in Enschede (toen was ik nèt 13 geworden, dus 1967) ...
of vergis ik me, en stierf toen "oom Piet" (zijn broer? neef?).

Liefs, Johanna

----- Original Message -----

From: Fleur Arnbak

To: Coenraad Noyon

Cc: NoYoN ; 'Chantal d'Aulnis' ; 'M. D' aulnis' ; 'Georges d'Aulnis' ; 'J.
Kerkhoven' ; 'Axel Arnbak' ; 'Coenraad Noyon' ; 'Johanna Noyon & Ton van
Schaik'

Sent: Sunday, February 28, 2010 1:47 AM

Subject: Re: onze (over) over-grootvader Tarquinius Noyon

Lieve Tarc,
gisteren waren Chantal, Madelon en ik (incl Jaap en Jens) bij Papa Louis
en vroegen hem naar de begrafenissen van Grandmaman en Grandpapa. Hij wist
er niets meer van en dat kan kloppen, want tijdens de begrafenis van
grandmaman - zij was 62 jaar geworden dus dat moet in 1960 geweest zijn-
was hij volgens mij voor zaken in het Midden Oosten. Vroeger waren de
vliegtickets zo duur, dat je niet even op en neer wipte; Oom Pieter Smidt
van Gelder nam de honneurs waar als "Oom papa". Het klopt wat Georges
eerder mailde, dat mama Blanche, die grandmaman tot een dag voor haar dood
in huis heeft gehad - ik herinner me haar als een erg lieve patiente, die
knalgeel zag) vervolgens een miskraam kreeg. Of dat voor of na de
begrafenis was weet ik niet meer. Ik was er wel erg verdrietig over, al
wist ik pas sinds drie weken, dat er een klein broertje aankwam, die
alvast Alexanders was gedoopt. (We waren als met zoveel meisjes, dat nog
een meisje out of the question leek). Ik weet wel, dat ik 14 jaar was,
en - misschien destemeer vanwege de miskraam- veel gehuild heb op de
begrafenis , die volgens mij op Westerveld ( Driehuis) was, maar dat kan
ik niet met zekerheid zeggen. Ik zie me nog wel achter de kist aanlopen,
maar of ze begraven of gecremeerd is, weet ik ook niet meer. Ik denk dat
ik me toen het verschil niet gerealiseerd heb. Ik kan me wel herinneren,
dat er sectie is gepleegd, omdat de doktoren niet begrepen wat ze had. De
diagnose achteraf was dat ze een parasiet had, die eerst haar hart en toen
haar lever heeft aangetast. In elk geval zijn we na de begrafenis/crematie
nooit meer op een graf feweest, maar ook niet betrokken geweest bij het
verstrooien van as. Ik heb Grandmaman erg gemist na haar dood.
Grandpapa ging pas veel later dood. In mijn herinnering was hij 76 jaar;
toen woonden mijn ouders al in Den Haag. Hij had longemfyzeem en werd
verpleegd in een rusthuis in Scheveningen, en ging in dec. dood. Woonde
Chantal toen nog thuis? Hij is volgens mij gecremeerd in Ockenburgh, in
kleine kring. Maar hou me ten goede; het kan ook Eik en Duinen geweest
zijn. Ik ben er wel bij geweest; traantjes heb ik toen niet geplengd.
Grandpapa had mijn respect verspeeld door te hertrouwen met die afzetster,
die hem wat hem nog aan bezittingen restte, heeft afgetroggeld. Gewoon een
huwelijkszwendelaarster, die nota bene bij justitie bekend was. Ik vond
dat allemaal erg sneu voor mijn moeder.

Heb je hier wat aan?

Fleur